กะเหรี่ยงเป็นชาวเขาเผ่าที่มีจำนวนประชากรสูงสุดในประเทศไทย แบ่งเป็นกะเหรี่ยงสะกอ กะเหรี่ยงโปว์ (กะเหรี่ยงยางขาว) และกะเหรี่ยงบวอย (กะเหรี่ยงยางแดง) มีสำเนียงพูด ขนบธรรมเนียมประเพณี วิถีชีวิตต่างกันบ้างตามสภาพแวดล้อมของ แต่ละท้องถิ่น กะเหรี่ยงส่วนใหญ่มีวิถีชีวิตที่เกี่ยวโยงกับระบบความเชื่อเรื่องผีและโชคลางแบบไสยศาสตร์ ซึ่งสะท้อนผ่านสิ่งปลูกสร้าง ประเพณีพิธีกรรมต่าง ๆ เช่น การเลี้ยงผีในโอกาสต่าง ๆ หรือการที่กะเหรี่ยงเผ่าโปว์มีตำแหน่งสำหรับหญิงอาวุโสให้เป็นตัวแทนของผีหรือหมอผีสืบเชื้อสายตระกูลกันมา หรืองานปลูกเสาผีที่จัดขึ้นในเดือนเมษายนของทุกปีเรียกว่า "กะลู่มั่งกะล่า" แม้จะมีบางส่วนหันมานับถือพุทธศาสนาและศาสนาคริสต์ กะเหรี่ยงมีภาษาเป็นของตนเองตัวอักษรคล้ายภาษามอญและพม่า กะเหรี่ยงแดงถือว่าตนเป็นชาติใหญ่และไม่ยอมรับพวกกะเหรี่ยงขาวเผ่าสะกอและเผ่าโปว์ว่ามีเลือดกะเหรี่ยงแท้ กะเหรี่ยงในไทยส่วนใหญ่อยู่ทางภาคตะวันตกของประเทศไทยเท่านั้น