การศึกษากระบวนการเคลื่อนย้ายแรงงานข้ามชาติกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่ กะเหรี่ยง และคะยาห์ให้ความสำคัญกับการวิเคราะห์ปัจจัยการย้ายถิ่นเพื่อเป็นแรงงานจากประเทศพม่าเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอน แรงงานข้ามชาติกรณีศึกษาจำนวน 177 คน ซึ่งส่วนมากเป็นชาวไทใหญ่ กะเหรี่ยง และคะยาห์ เป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง ชาวไทใหญ่เดินทางเข้ามาเป็นกลุ่ม ในขณะที่ชาวกะเหรี่ยงและคะยาห์เดินทางเข้ามาเป็นครอบครัว ส่วนมากใช้วิธีการเดินเท้าเข้ามาเนื่องจากมีความเสี่ยงน้อยกว่าในการถูกจับ ใช้เส้นทางธรรมชาติและเส้นทางจุดผ่อนปรน เข้ามาจากการชักชวนของเพื่อนและญาติ รองลงมาคือนายหน้าชาวไทใหญ่ มูเซอ และกะเหรี่ยง และเข้ามาด้วยตนเอง
ปัจจัยผลักดันการพลัดถิ่นเข้ามาเป็นแรงงานข้ามชาติเกิดจาก (1) นโยบายการบังคับและการทำลายที่อยู่อาศัยซึ่งเป็นผลจากการสู้รบของกองกำลังทหารกับชนกลุ่มน้อย (2) การพัฒนา ทั้งการถูกเวนคืนที่เพื่อก่อสร้างเขื่อน ทำเหมือง และทำโครงการ Contract Farming(3) การบังคับใช้แรงงานเป็นทหาร แรงงานทางการเกษตร ลูกหาบขนเสบียง และผู้นำทางให้หน่วยลาดตระเวน และ (4) การสังหาร ทำร้าย และข่มขืนผู้หญิงซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย
ปัจจัยดึงดูดจากจังหวัดแม่ฮ่องสอน ประเทศไทย ทางด้านภูมิศาสตร์พบว่ามีอาณาเขตติดต่อกับรัฐคะยาห์ รัฐฉาน และรัฐกะเหรี่ยงที่สะดวกต่อการเดินทาง ทางด้านสังคมพบว่ามีชาวไทใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่เป็นจำนวนมากตั้งแต่ พ.ศ. 2374 มีการติดต่อกันโดยตลอดและมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ทำให้ผู้อพยพไม่ต้องปรับตัวมากนัก ทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจพบว่ามีความมั่นคงและความปลอดภัยต่อชีวิตสูง มีค่าจ้างแรงงานสูง และรัฐไทยมีนโยบายที่ผ่อนปรนต่อแรงงานข้ามชาติ