การศึกษาการสร้างอัตลักษณ์ชาติพันธุ์ไทใหญ่ให้ความสำคัญกับพัฒนาการการเคลื่อนย้ายของกลุ่มคนฉานสู่เชียงใหม่ เชียงราย และแม่ฮ่องสอน โดยมีบ้านเทอดไทยจังหวัดเชียงรายเป็นพื้นที่ศึกษา การสร้างอัตลักษณ์ “ไทใหญ่” เป็นสิ่งได้การยอมรับจากทางการไทยเพื่อแสดงความแตกต่างของกลุ่มไทจากคนไทย แต่กลุ่มคนจากรัฐฉานเองได้สร้างอัตลักษณ์ที่แตกต่างขึ้นมา ในคนรุ่นใหม่ยอมรับความเป็นไทใหญ่ในฐานะอัตลักษณ์ของตนเอง ด้วยการหยิบยืมรูปแบบเครื่องแต่งกายกลุ่มไทต่าง ๆ เพื่อบ่งบอกถึงอัตลักษณ์ไทร่วม
“ไทใหญ่” ในไทยยังแสดงนัยของความเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ไทข้ามรัฐชาติที่มีวัฒนธรรมร่วมในพม่า อัตลักษณ์ของความเป็นไทใหญ่ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในกระแสความเปลี่ยนแปลงทางสังคม แม้ภาษาไทใหญ่เป็นข้อจำกัดของกลุ่มลูกหลานไทใหญ่ แต่เครื่องแต่งกายนับเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ที่ชัดเจน มากไปกว่านั้นกลายเป็นสิ่งที่ระบุประวัติศาสตร์ของกลุ่มคนไทที่เดินทางอพยพและสร้างวัฒนธรรมร่วมของความเป็นไท
