งานเขียนกล่าวถึงเนื้อหาที่เกี่ยวกับความเป็นมา ความเชื่อและวัฒนธรรมของ กลุ่มชาติพันธุ์ไทลื้อ ที่ย้ายเข้ามาตั้งบ้านเรือนอยู่อาศัย ในเขตสิบสองปันนา  ประเทศจีน เมื่อ พุทธศักราชที่ 18  การอพยพเข้ามาอยู่ในเวลานั้นไทลื้อได้สร้างเมืองเชียงรุ่งดงนัง  ไทลื้อเรียกกลุ่มของตนเองว่า “คนลื้อ” หรือ “ไทลื้อ” ส่วนคนจีนเรียกไทลื้อว่า “สุ่ยไปอี๋” หมายถึง คนป่าที่ตั้งรกรากอยู่พื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำ เนื่องจากกลุ่มไทลื้อชอบตั้งที่อยู่อาศัยอยู่ฝั่งแม่น้ำ  นอกจากนี้ยังเรียกเมืองเชียงรุ่ง นครหลวงของไทลื้อว่า “เชอหลี่” หรือ “เชียงลื้อ”   ไทลื้อชอบสร้างบ้านในที่ราบลุ่มแม่น้ำ กับที่ราบหุบเขา โดยยึดแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำสายสำคัญ   สันนิษฐานว่า ไทลื้อน่าจะเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ไทกลุ่มแรกที่ตั้งที่อยู่อาศัยเดิมอยู่ทางจีนตอนใต้ จากนั้นจึงย้ายที่อยู่ไปยังดินแดนต่างๆ และทำให้เกิดกลุ่มไทอื่นๆ ในภายหลัง เช่น ไทยอง  ไทเขิน ที่อยู่ในเขตเชียงตุง ประเทศพม่า